سرزمين سبز

اومدم...

nafasibarayeboodan — Tue, 01 Sep 2009 06:23:18 GMT

عصبانی هستی؟ سکوت کن!

همه ما ادما طعم عصبانیت رو چشیدیم و مطمعنا"هر کدوممون دراون لحظه رفتارهای مختلفی داشتیم.پرخاشگری اخم و ترشرویی دادوفریاد وشاید رفتارهایی که پشیمونی رونصیبمون کرده. بعضیها سعی میکنن برای دادودعواهاشون دنبال مقصربگردن ونزدیکترین فرد رومورد هجوم قرارمیدن.

بعضیها بدون اینکه فرد خاصی رو مخاطب قراربدن تمام عالم وادم رو مورد محاکمه ناعادلانه قرارمیدن.

چرا؟ چون عصبانی هستن!

ودر اون لحظه فکر میکنن همه باهاشون دشمنی دارن وحقشونه که هر حرفی نثارشون بشه!بعضی هم پا روازاینها فراترمی گذارن وکارروبه جاهای باریک می رسونن!

چقدر بده خانواده ی دلسوزت روازخودت برنجونی ...

چقدر بده که دوستان خوب ووفادارت روبه خاطررفتارناشایست ازدست بدی ...

تفاوت عصبانیت وعصبی بودن شایدازنظرنوشتارخیلی کم باشه اما ازنظرمعنایی بسیارزیاده.

عصبانیت لحظه ای وگذراست احساسیه که حاصل شکست های فردی وناراحتی های بیرونیه...

اما عصبی بودن یک نوع بیماریست وحالتی درونی ناشی ازبغض وناراحتی های مداوم وسرکوب شده است حالتی که درانسان ریشه می کنه و اگر معالجه نشه ثابت میمونه.انسان عصبی نیاز به پزشک داره تا به کمک او بیماریه روحی خود رومعلاجه ومشکل اساسی خود رو حل کنه.

اما انسان عصبانی با رفتار کنترل شده می تونه شعله های خشم درونش روخاموش کنه.

اگرانسان ها رفتارزننده ای روازفردی عصبی ببینن اون روبه حساب بیماری روحی فرد می گذارن وازاودلخورنمی شن.اما اگرفردی با سلامت روحی کامل درلحظه ی عصبانیت رفتاری ناشایست از خود نشون بده همه ازاوازرده خاطر می شن و روابطشون روبه تاریکی وباریکی میره...

وچقدر تلخه تنها بودن در این دنیای شلوغ...

اما چه کنیم که تنها نمونیم؟

سکوت...جواب همینه...سکوت!

کافیه وقتی دنیا بروفق مراد نیست وقتی شکست می خوریم ودرنتیجه عصبانی می شیم برای مدتی(چند لحظه چند دقیقه و حتی چند ساعت)

سکوت کنیم.شاید اطرافیان از سکوت ما تعجب کنن اما تعجب کردن بهترازازرده شدنه.

بله سکوت کنیم به جای داد ودعوا به جای اخم وترشرویی .فقط ارامش خودمون رو حفظ کنیم .

سعی کنیم هیچ حرفی نزنیم چون درلحظه ی عصبانیت کلمات خوشایندی برزبان جاری نمیشه یا حرف کنایه دار نصیب مخاطبمون میشه و یا حتی بدترازاون.درواقع وقتی انسان عصبانیه مدام دنبال مقصرمی گرده. پس بهتره یه خاموشیه کوتاه به سیستم مغزواعصاب خودمون بدیم .اگراطرافیان کنجکاوی کردند مودبانه واروم ازشون خواهش کنید که برای مدت کوتاهی تنهاتون بذارن و اگراصرارکردن که با شما صحبت کنن وعده ی چند ساعت بعد رو بهشون بدید دراین موقعیت شما فقط باید ارامشتون روحفظ کنید وسکوت کنید.

نیازی نیست در سکوت به دنبال اشکال کار بگردید یا اوندر فکر کنید که عصبانیتتون چند برابر بشه.بهتره خودتون روسرگرم کنید تا شعله های خشمتون فروکش کنه.

شما می تونید به کارهای مورد علاقتون بپردازید.گلها رواب بدید.اتاقتون رومرتب کنید یا کتاب مورد علاقتون روبخونید .حتی می تونید تمرکزتون رو روی عکسهای مجله ی مورد علاقتون حفظ کنید.شما می تونید چند ساعتی بخوابید.دوش اب گرم هم موثرواقع میشه.

سعی کنید دراین مدت تنها باشید وکاری روانجام بدید که نیروی مثبتی دروجودتون ایجاد میکنه.یادتون باشه ازازردن دیگران شما به ارامش نخواهید رسید وخشم فقط باعث کدورت وتنهاییست.

پس سکوت کنید و ارامشتون رو حفظ کنید

و بعد خودتون میبینید که شعله های خشم وعصبانیت خاموش شده وشما بدون اینکه اطرافیانتون روازرده ورنجیده خاطر کنید توانستید به ارامش برسید .

پس سکوت کنید گاهی باید سکوت کرد...

حریم دوست

nafasibarayeboodan — Wed, 10 Dec 2008 13:07:18 GMT

گاهی باید سکوت کرد...

شاید خدا حرفی برای گفتن داشته باشد.

ریسمانی کن از ان موی دراز

تو بگیر

تو ببند

ای فدای تو

به جای همه گلها تو بخند...

شاید خدا اینطور می خواد

سجده

nafasibarayeboodan — Tue, 18 Nov 2008 15:52:18 GMT

دوستاي گلم براتون يكي اشعارم رو گذاشتم , قبل هم در انتهاي وبلاگ امده بود ,اما قسمت خيلي كوتاهي بود, خوشحال مي شم نظر بديد ,برام مهمه, مي خوام بدونم شعرم تا چه ميزان تاثير گذار هست. (قربون همتون )

من در اين تاريكي فكر يك بره ي روشن هستم كه بيايد علف خستگيم را بچرد(سهراب)

و در امتداد پستوي خيال ان همه ارزوهاي محال
به تو اي روشني, دل اي عشق ,اي هستي من
به تو مي انديشم
به تو اي خداي محراب دلم به تو اي گل,به تو اي ماه دلم
به تو مي انديشم
در سكوت سايه ها, در صداي گريه ها , در عذاي دل خود
به تو مي انديشم
در فراسوي خيالي مبهم كه مرا مي برد از فرش به عرش
به تو مي انديشم

و تو را مي خواهم, كه صفاي دل من تازه كني

كه دلم پاك كني از هر غم

سر به سوداي تو دادم گل من

گل سرخي كه به من دل بخشيد

كه به تنهايي نالان پرستوي دلم, گل احساس و ترنم بخشيد

ان كه از عشق به خود, خاك مرا, روح داد, عشق داد

من در اين تاريكي,پي تو مي گردم, پي يك حس غريب, پي قانون حيات

و تو را در پس هر كوچه ي تنهايي و غم, مرحمي مي يابم بر زخمم

تو همه عشق و صفا, ريخته در جام جهان و مرا اكنده روح نهان

روح من ,دل من, همه از شور تو سرشار صفاست

تو به من جان بخشيدي و صفا,تو به من دل دادي, پر از عشق خدا

عشق يعني احساسي به خدا

حس يك مرغ سحرخوان

حس موج كه به دامان تو سر مي ارد

كه برايت سجده اي تا ساحل, سجده اي تا ابدالاخرتش مي ارد

من در اين هستي حس الودت, همه را غرقه ي درياي ترنم ديدم

غرقه ي عشق به تو ,عشق به عشق

برگ پاييزي خيس, كه فرو مي ايد رقص كنان

در حضور تو به سجده مي رود

ميوه ي نارس, وقتي كه رسيد ,جز براي تو براي چه كسي مي افتد

كه بگويد او هم,مست عشق تو شده, سجده كنان

افتاب سحري وقت غروب

همه از خاطر تو در پس كوه,سجده مي ارد, پر نور و غرور

او به اين مي انديشد كه تو را , در فراسوي دلي نوراني مي يابد

و هميشه پر غرور روشن است و پر نور

همه عالم كه بگويم باز هم

هست چيزي كه نگفته باشم

تو مرا با عشقت سيقل ده, تا كسي از تبار عشق تو من باشم

گوهر وجود

nafasibarayeboodan — Sat, 08 Nov 2008 17:00:18 GMT

اين دنيا همونجوري هست كه تو لياقتش رو داري

هرجور رفتار كني همون طور باهات رفتار ميشه.دنيا دنياي عمل و عكس العمله.
يعني بايد زبل باشي با يك ابنبات چوبي دلت قنج نره .
هدف هاي بزرگ داشته باشي .
بايد بدوني كه تو مي توني هر چيزي رو به دست بياري .
همه ي چيزهاي خوب دنيا يه روزي براي اولين بار يا به دست اومدن يا اختراع شدن يا كشف شدن .
و اين اتفاقات همه به دست بشر بود .
انسان ها هستند كه رتبه هاي تك رقمي كنكور را به خود اختصاص مي دهند .
اري فوق بشر نيستند ,بشرند بشر.
تفاوت فقط در ميزان اهميتي است كه به گوهر وجود خود مي دهند .
انسان ها چه فقير چه غني , با هر تفاوتي گوهر ذات دارند.
گوهري كه قيمت ان بيش از تصور ادمي است .
و چه بسيار كساني كه از كوه و كوير و دشت و دمن مي ايند و بهترين ها را به كام و نام خود كسب مي كنند .
پس بدان و اگاه باش بشر قدرتي فوق تصور دارد.
بشر قادر و تواناست.
به گوهر وجود خود ارزش بگذار .

اگر خواهان زيبايي ها هستي اما تا كنون به انها دست نيافتي بدان كه خود نخواستي.
بدان و اگاه باش (خواستن =توانستن) اما خواستن به تنهايي كافي نيست بلكه:

(خواستن +تلاش+پشتكار=توانستن)

براي دستيابي به هدف ها بايد از چيز هاي پيش پا افتاده ,خوشي هاي لحظه اي و گذرا ,دغدغه هاي بي فايده ,گذشت.

بايد به توانايي خود اگاه بود و اين اگاهي را به مرحله ي باور رساند.

راهكار هايي براي قدم گذاشتن در مسير موفقيت:

حرف نزن عمل كن .
جبران كن زمان تلف شده را .
به اينده فكر كن .و هدف بساز .
هميشه برنامه هاي بلند مدت داشته باش .برنامه هاي بلند مدت هميشه ثمرات بيشتري دارند . مانند حساب هاي بانكي بلند مدت .
به خدا توكل كن و از او بخواه هر انچه ارزو داري .
هدف خود را بشناس ,درست بشناس.
بدان هميشه جاي جبران هست .
اما همانطور كه مي گويند( ماهي را هر وقت از اب بگيري تازه است) گاهي زمان خشكسالي مي رسد و ماهي زنده نمي ماند پس بجنب.

ساعت مچي ادم ها فرق چنداني با هم ندارند , اين نگاه انهاست كه متفاوت است ,انسان هاي بي هدف عقربه ي ساعت شمار را مي نگرند و انسان هاي هدفمند عقربه ي ثانيه شمار را .

براي مدتي(به دليل همون هدف هايي كه گفتم ) نمي تونم زود به زود اپ كنم ,شرمنده ,اما هر وقت امدم خبرتان مي كنم ._از اين به بعد هر 2 هفته اپ مي كنم.ممنون هستم كه به سرزمين من مياين واميدوارم باز هم شاهد حضورتون باشم.

ياد بود ...(استاد خسرو شكيبايي)

nafasibarayeboodan — Tue, 04 Nov 2008 23:12:18 GMT

كبوتر عصاتو بنداز و بپر

وقتي اين وب (سرزمين سبز) متولد شد اگر خاطرتون باشه در توضيحات قيد كرده بودم كه اين سرزمين نامش رو از استاد به يادگار گرفته تا هميشه سبز و ريشه دار باقي بمونه .
بعد از كمي تغيرات اين قسمت از وب حذف شد.
اما خواستم باز هم ياداور شم (نه به شما بلكه خودم)كه روحم و عقايد و خاطرات تك تك لحظات زندگيم با صداي سنگين و دلنشين استاد و قامت افتاده و منش و رفتار مخلصانه ي او گره خورده,
و با صداي بلند جوري كه او صدايم را بشنود, مي گويم سبز بودي و سبز بودن را اموختي, هميشه مديون صداي سبز و با طراوت و نگاه ژرفت هستم .
عاشقانه دوستت دارم استاد من, اي فرشته اي كه لحظات تنهاييم را با صداي محزونت پر كردم ,
وقتي تنها بودم و جز خدا كسي در كنارم نبود, وقتي صداي تو بود و سبزي حرفهايت.
بدان ياد تو هميشه در تك تك لحظاتم جاريست.
روحت شاد

سبز سبزم
ريشه دارم...

nafasibarayeboodan — Tue, 04 Nov 2008 12:46:28 GMT

معجزه

nafasibarayeboodan — Tue, 04 Nov 2008 12:25:18 GMT

سسسسسسسسسسلللللللللللللااااااااااااااااااامممممممممممممم

سبز و پاينده باشي تو اي خوشگل خدا!!! تو اي جيگر خدا!!!!!!!!!!!!

اينو بدون:

هزاران راه به خوشبختي منتهي مي شود , اگر يكي مسدود شد راه ديگري را انتخاب كنيد.
اين لحظه از ان توست تا انگونه كه مي خواهي معمار ان باشي.
اهميت ندارد از كدام نقطه اغاز مي كني ,مهم ان است كه ان را كجا به پايان مي رساني.
كسانيكه براي شروع فعاليت در انتظار زمان مناسب نشسته اند ,در واقع زمان را از دست داده اند.
زندگي به تمامي در برابر توست , زندگي از ان توست و فرصتي براي ساختن .
امروز با ارامش و عزمي راسخ با حقايق رو به رو شو و قدمي سازنده به جلو بردار .
وصف نيكي بر نيكي مي افزايد ! جرات كن كه باور داشته باشي.
كار خدا حرف ندارد ,هميشه در منتهاي كمال و هم اكنون ظاهر مي شود .
خداوند در مكان هايي دور از انتظار به دست افرادي دور از انتظار ,معجزات خود را انجام مي دهد .

            و اما , زندگي سراسر معجزه است ,باور كن.

يادت نره...

nafasibarayeboodan — Fri, 31 Oct 2008 06:06:18 GMT

سلام عاشقاي خندون خدا شمايي كه حتي وقتي از بغض لبريز هستيد مي خنديد خواستم ياداور شم:

اگر از دنيا از ادما از هر چيزي دلتون گرفت و دل قشنگتون ابري شد فقط به ياد بياريد كه اين دنيا گذراست .اون وقت لبخند بزنيد به هرچي غمه...
يادتون باشه كينه قبل از هر چيز خودتون رو بيمار و سرخورده مي كنه.
به خدا توكل كنيد و اين رو باور داشته باشيد كه او بهترين رو براي بندگان خود پيش مياره.
وقتي احساس كردي پر غمي سعي كن بباري مثل ابر اين نعمتي از نعمات خداست كه به ما كمك مي كنه ارامش پيدا كنيم پس ببار ببار ببار...
شكر كن پروردگار متعال رو و بگو خدايا تو را به داده هايت و نداده هايت شكر زيرا: در داده هايت نعمت و در نداده هايت حكمت است.
به قادر بودن او ايمان قلبي داشته باش و بخواه از او هر چه ارزو داري اما يادت نره بگو: هرانچه به صلاح من است و تو برايم مي خواهي مي خواهم نه جز ان را..

وخدا فرمود:
اگر بندگانم بدانند كه من چقدر دوستشان دارم,
از خوشحالي بند بند وجودشان از هم گسسته مي شود.

بودن يا نبودن مسئاله اين نيست...

nafasibarayeboodan — Sun, 26 Oct 2008 19:15:18 GMT

از موقعي كه مادربزرگم زنده بود و من تصور مي كردم كه بعد رفتنش چه كار مي كنم ديگه با خودم شرط كردم از اين فكرها تو مغزم جا ندم چون زماني از تفكراتم نگذشت كه مادربزرگ از پيش ما سفر كرد يك سفر ابدي ...
واقعا چرا وقتي كنار عزيزانمون هستيم يا اصلا متوجه حضورشون نميشيم يا اينكه مدام ازشون فرار مي كنيم ؟
چرا؟
چرا از حضورشون بهره نمي بريم؟
چرا بايد نباشن تا قدرشون رو بدونيم؟
يكي بگه چرا ؟
چرا پسر همسايه مدام فكر مرگ پدرشه تا پولدار شه؟!!!
چرا ؟مگه پدرش براي اون جون نمي كنه ,مگه شب و روز بابت خرج لباس و خوراك و... زحمت نمي كشه؟
دست اخر اينه جواب ...
چرا ما اين جوري شديم ؟چرا به هم بيشتر توجه نمي كنيم ؟چرا بيشتر قدر بودنها رو نمي دونيم ؟
مسئاله بودن يا نبودن نيست ,مسئاله فراتر از اين حرفهاست ...
مسئله چه جوري بودن تو تك تك لحظه هاي كنار هم بودنه...
بياين تا وقتي هستيم ,تا وقتي كنار هم هستيم خوب باشيم مهربون باشيم همراه همدل همدرد هم...باشيم
هميشه لبخند بزنيم به روي تك تك عزيزامون, بهشون بگيم چقدر دوستشون داريم بگيم چقدر بودنشون حياتيه.
وقتي پدر زحمت كش و مادر مهربون بهمون تذكر داد كاري رو انجام بديم يا نديم سريع فرياد نزنيم و در رو محكم بكوبيم و بريم...
يكم فقط يكم فكر كنيم كه اونها تنها كساني هستن كه بهترينها رو براي ما مي خوان و طاقت رنجش ما رو ندارن ولو يك خراش رو پوستمون.
پس پاشو همين حالا روي ماهشون رو ببوس بخاطر همه ي مهربونيهاشون ازشون تشكر كن و بگو كه يك دنيا مديونشوني...
و اگر كنارشون نيستي اگر مي توني بهشون سري بزن يا اينكه از اختراع بسيار مفيد گراهامبل استفاد ه كن .
لبخند يادت نره
بدون خانوادت بيش از هر كسي لايق محبت و لبخند تو هستن حتي خواهر لوس و برادر خرابكارت...

خنده بر هر درد بي درمان دواست

nafasibarayeboodan — Wed, 22 Oct 2008 07:39:16 GMT

                             بخند تا دنيا به روي خندونت بخنده...
                     حيف نيست هر روز گل خنده هات رو از عزيزانت دريغ كني ...
                                     مهربون باش وبا عشق لبخند بزن ...
                           هي با توام اخمالو ...بسه كاسه كوزت رو جمع كن ...
                                          اخم چيه ببين گلها مي خندن .
                        مگه نمي خواي مثل گل زيبا باشي پس شرط اول اينه

            لبخند بزن نه به زور ,از سر عشق.