((خدايا!در رويارويي با مشكلات,در ميان نوميدي وشكست,به يادم اور:اين نيز بگذرد.))

ياد بود ...(استاد خسرو شكيبايي)

كبوتر عصاتو بنداز و بپر


وقتي اين وب (سرزمين سبز) متولد شد اگر خاطرتون باشه در توضيحات قيد كرده بودم كه اين سرزمين نامش رو از استاد به يادگار گرفته تا هميشه سبز و ريشه دار باقي بمونه .
بعد از كمي تغيرات اين قسمت از وب حذف شد.
اما خواستم باز هم ياداور شم (نه به شما بلكه خودم)كه روحم و عقايد و خاطرات تك تك لحظات زندگيم با صداي سنگين و دلنشين استاد و قامت افتاده و منش و رفتار مخلصانه ي او گره خورده,
و با صداي بلند جوري كه او صدايم را بشنود, مي گويم سبز بودي و سبز بودن را اموختي, هميشه مديون صداي سبز و با طراوت و نگاه ژرفت هستم .
عاشقانه دوستت دارم استاد من, اي فرشته اي كه لحظات تنهاييم را با صداي محزونت پر كردم ,
وقتي تنها بودم و جز خدا كسي در كنارم نبود, وقتي صداي تو بود و سبزي حرفهايت.
بدان ياد تو هميشه در تك تك لحظاتم جاريست.
روحت شاد


 سبز سبزم
                       ريشه دارم...

نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آبان 1387ساعت توسط فريوش ASAL|

---