عصبانی هستی؟ سکوت کن!

همه ما ادما طعم عصبانیت رو چشیدیم و مطمعنا"هر کدوممون دراون لحظه رفتارهای مختلفی داشتیم.پرخاشگری اخم و ترشرویی دادوفریاد وشاید رفتارهایی که پشیمونی رونصیبمون کرده. بعضیها سعی میکنن برای دادودعواهاشون دنبال مقصربگردن ونزدیکترین فرد رومورد هجوم قرارمیدن.

بعضیها بدون اینکه فرد خاصی رو مخاطب قراربدن تمام عالم وادم رو مورد محاکمه ناعادلانه قرارمیدن.

چرا؟ چون عصبانی هستن!

ودر اون لحظه فکر میکنن همه باهاشون دشمنی دارن وحقشونه که هر حرفی نثارشون بشه!بعضی هم پا روازاینها فراترمی گذارن وکارروبه جاهای باریک می رسونن!

چقدر بده خانواده ی دلسوزت روازخودت برنجونی ...

چقدر بده که دوستان خوب ووفادارت روبه خاطررفتارناشایست ازدست بدی ...

تفاوت عصبانیت وعصبی بودن شایدازنظرنوشتارخیلی کم باشه اما ازنظرمعنایی بسیارزیاده.

عصبانیت لحظه ای وگذراست احساسیه که حاصل شکست های فردی وناراحتی های بیرونیه...

اما عصبی بودن یک نوع بیماریست وحالتی درونی ناشی ازبغض وناراحتی های مداوم وسرکوب شده است حالتی که درانسان ریشه می کنه و اگر معالجه نشه ثابت میمونه.انسان عصبی نیاز به پزشک داره تا به کمک او بیماریه روحی خود رومعلاجه ومشکل اساسی خود رو حل کنه.

اما انسان عصبانی با رفتار کنترل شده می تونه شعله های خشم درونش روخاموش کنه.

اگرانسان ها رفتارزننده ای روازفردی عصبی ببینن اون روبه حساب بیماری روحی فرد می گذارن وازاودلخورنمی شن.اما اگرفردی با سلامت روحی کامل درلحظه ی عصبانیت رفتاری ناشایست از خود نشون بده همه ازاوازرده خاطر می شن و روابطشون روبه تاریکی وباریکی میره...

وچقدر تلخه تنها بودن در این دنیای شلوغ...

اما چه کنیم که تنها نمونیم؟

سکوت...جواب همینه...سکوت!

کافیه وقتی دنیا بروفق مراد نیست وقتی شکست می خوریم ودرنتیجه عصبانی می شیم برای مدتی(چند لحظه چند دقیقه و حتی چند ساعت)

سکوت کنیم.شاید اطرافیان از سکوت ما تعجب کنن اما تعجب کردن بهترازازرده شدنه.

بله سکوت کنیم به جای داد ودعوا به جای اخم وترشرویی .فقط ارامش خودمون رو حفظ کنیم .

سعی کنیم هیچ حرفی نزنیم چون درلحظه ی عصبانیت کلمات خوشایندی برزبان جاری نمیشه یا حرف کنایه دار نصیب مخاطبمون میشه و یا حتی بدترازاون.درواقع وقتی انسان عصبانیه مدام دنبال مقصرمی گرده. پس بهتره یه خاموشیه کوتاه به سیستم مغزواعصاب خودمون بدیم .اگراطرافیان کنجکاوی کردند مودبانه واروم ازشون خواهش کنید که برای مدت کوتاهی تنهاتون بذارن و اگراصرارکردن که با شما صحبت کنن وعده ی چند ساعت بعد رو بهشون بدید دراین موقعیت شما فقط باید ارامشتون روحفظ کنید وسکوت کنید.

نیازی نیست در سکوت به دنبال اشکال کار بگردید یا اوندر فکر کنید که عصبانیتتون چند برابر بشه.بهتره خودتون روسرگرم کنید تا شعله های خشمتون فروکش کنه.

شما می تونید به کارهای مورد علاقتون بپردازید.گلها رواب بدید.اتاقتون رومرتب کنید یا کتاب مورد علاقتون روبخونید .حتی می تونید تمرکزتون رو روی عکسهای مجله ی مورد علاقتون حفظ کنید.شما می تونید چند ساعتی بخوابید.دوش اب گرم هم موثرواقع میشه.

سعی کنید دراین مدت تنها باشید وکاری روانجام بدید که نیروی مثبتی دروجودتون ایجاد میکنه.یادتون باشه ازازردن دیگران شما به ارامش نخواهید رسید وخشم فقط باعث کدورت وتنهاییست.

پس سکوت کنید و ارامشتون رو حفظ کنید

و بعد خودتون میبینید که شعله های خشم وعصبانیت خاموش شده وشما بدون اینکه اطرافیانتون روازرده ورنجیده خاطر کنید توانستید به ارامش برسید .

پس سکوت کنید گاهی باید سکوت کرد...

نوشته شده در سه شنبه دهم شهریور 1388ساعت توسط فريوش ASAL| |